De symptomen voor de ziekte van Menière zijn:

- Tinnitus of oorsuizen
- gedeeltelijk of volledig gehoorverlies
- draaiduizelingen

Tinnitus: zie ook de betreffende pagina voor een uitgebreide uitleg.

Oorsuizen is eigenlijk niet de juiste manier om aan Tinnitus een naampje te geven want de mensen die hier aan lijden horen, behalve suizen, van alles.

Brommen, fluiten, razen, rinkelen, stemmen, muziek, straaljagers, stofzuigers, heel zacht en heel hoog piepen, echo’s, de wind in de bomen, enzovoorts, enzovoorts.

Dit horen zij dag èn nacht, hetgeen niet bevorderlijk is voor de nachtrust.

Vanzelfsprekend is dit ook van invloed op de gehoorcapaciteiten. De geluiden van buitenaf worden overstemd door de geluiden die de patiënt van binnenuit hoort. Overigens zijn deze geluiden die de patiënt hoort voor derden zoals bijvoorbeeld de KNO-arts niet waarneembaar.

De geluiden zijn tijdens een aanval van draaiduizelingen vaak het hevigst.

Gehoorverlies

Het tweede symptoom (in een willekeurige volgorde) van Menière is een gedeeltelijk of in uitzonderlijke gevallen een volledig gehoorverlies.

Vaak begint deze onaangename ziekte met het oorsuizen, gevolgd door een rapide slechter wordend gehoor.

Vooral in de beginsfase is de mate van slechthorendheid wisselend, soms sterker en soms slechter. Dit hangt ook af van de sterkte van het oorsuizen. Ook het oorsuizen is afwisselend sterker en zwakker.

Soms is zowel het suizen als het gehoorverlies aan één oor, soms ook in en aan beide oren.

Ook de vervorming van de gehoorde geluiden kan plaatsvinden, galmen of zoals het klinkt als wanneer muziek harder afgespeelt wordt dan het maximum van wat de speakers kunnen laten klinken.

Draaiduizelingen

Een gevoel van lichtheid en soms ook het tegenovergestelde: zwaarte en een ‘vol’ gevoel in het hoofd. Soms een zweverig gevoel, lichte dronkenschap.

Flauwvallen zonder enige waarschuwing vooraf.

Aanvallen van duizeligheid waarbij de hele omgeving schijnt te draaien; gevolgd door omvallen en verdere evenwichtsstoornissen.

Vaak gaan deze aanvallen, die soms minuten maar vaak ook uren duren, gepaard met koud zweet waarmee het hele lichaam bedekt is; aanvallen van misselijkheid tot en met braken aan toe; bleek zien.

In deze gevallen is het niet meer mogelijk om normale werkzaamheden te verrichten. Ten eerste is dit, afhankelijk van de soort van werk, niet ongevaarlijk (in het geval van plotseling flauwvallen) en ten tweede is een aanval van Menière voor de patiënt zeer vermoeiend en bestaat het verlangen om een dutje te doen of langer te slapen.

Vaak komen deze aanvallen onverwachts en zijn onvoorspelbaar voor zowel het tijdstip als de sterkte van de aanval. Tussen de aanvallen kan de patiënt zich helemaal fit voelen en van niets last hebben. Dan plotseling vind hij of zij zichzelf op de grond liggend terug; weer flauwgevallen.

In het algemeen geldt dat de aanvallen van draaiduizeligheid in de loop der jaren verminderen of zelfs geheel verdwijnen. Het slechte nieuwtje is dat deze, vaak bij vermoeidheid en overbelasting, terug kunnen komen.

De oorzaken

Hier is het precies zo gesteld als bij Tinnitus: er vinden voortdurend intensieve onderzoeken plaats maar er is nog niets bewezen. Wel bestaan er verschillende vermoedens.

Er is een sterk vermoeden dat, net als bij Tinnitus, de oorzaak psychisch is. Duitse artsen hebben na veel onderzoek geopperd dat er de mogelijkheid bestaat dat de patiënt een weerwil tegen een bepaalde situatie ontwikkelt. Dit kan bijvoorbeeld een relatie betreffen of werkomstandigheden. Angsten en fobiën kunnen ook een rol spelen.

Het gevolg is dan een reactie van het lichaam en hersenen. Het lichaam sluit zich bij wijze van spreken af voor de aanwezige onaangename factoren van buitenaf.

Stress en drukte gecombineerd met vermoeidheid en slaapgebrek spelen hier ook een belangrijke rol. Ook kunnen deze laatstgenoemde factoren de aanvallen verhevigen en zorgen ervoor dat deze frequenter plaatsvinden.

Dit effect vindt ook plaats door het oorsuizen, dat de gezonde slaap verstoort.

Wat doen we er aan?

Naar de dokter gaan. Logisch. Deze pagina’s geven je informatie maar kunnen nooit de plaats van een arts innemen. Daarom: bezoek je huisarts en een KNO-arts met je klachten.

Het slechte nieuws: er is, mede omdat er geen echte oorzaak aanwijsbaar is, geen afdoende behandeling bekend. Medicijnen zijn er tegen deze ziekte van Menière niet.

Net zoals bij de behandeling van Tinnitus zijn er therapiën die voor sommige patiënten soelaas bieden, voor andere daarentegen niet. Klinieken die therapiën aanbieden zijn er legio; zie de links op deze en op de linkspagina.

Een gehoortoestel kan voor sommige mensen een hulp zijn bij de communicatie met de medemens. Vaak ook zijn patiënten zeer gevoelig op versterkte geluiden waardoor de gehoorde klanken vervormen. Iedere patiënt is uniek en ondervindt de klachten en symptomen verschillend dus testen en uitproberen.

In het geval van een gehoorapparaatje moet het gehoor er soms ook eerst een tijdje aan wennen; dus niet meteen opgeven als het niet onmiddellijk lukt en hulp biedt.

De gevolgen

Heftig.

Hier speelt ook weer het onbegrip van de gezonde medemens een grote rol. De patiënt ziet er in de fase waarin er ogenschijnlijk niets aan de hand is gezond uit.

Het oorsuizen is net als het gehoorverlies onzichtbaar en voor een goedhorende persoon ABSOLUUT NIET voorstelbaar. Hier zijn alle slechthorenden het over eens; zelfs de KNO-arts kan zich niet voorstellen wat het slechthorend zijn en het voortdurende oorsuizen betekent, hoe goed de bedoelingen meestal ook zijn.

Ook is het zeer onaangenaam voor deze gehandicapten (want dat zijn het; ondanks dat hen niets is aan te zien) dat zij als kind worden behandeld. Vaak zijn zij stil, zeggen niet veel omdat zij er moeite mee hebben om de antwoorden te kunnen verstaan. Mensen verwisselen dit gedrag met stupiditeit en debiliteit. Men gelooft dat deze patiënten behalve hun gehoor ook hun hersens kwijt zijn. Dit is niet het geval.

Ook andere gehandicapten (die bijvoorbeeld in een rolstoel zitten) beklagen zich hierover; tot en met het toegesproken worden in een soort kinder- en babytaaltje.

Verdere gevolgen kunnen het verlies van werk en of relatie zijn of een langdurig ziekteverlof tot en met een bijstandssituatie.