Dwangmatige eters eten graag -met zakken tegelijk- engelse drop, alle andere drop, wijngummies en gummiebeertjes, smarties, repen, zoutjes in alle soorten en vormen, en koek, véél koekjes; maar ook puddinkjes en yoghurtjes, misschien een kliekje, en lekker véél chocolade…..

Eten geeft hen een goed gevoel; maar maakt hen, helaas, dik.

Afgezien van het feit dat mensen met een eetstoornis te dik zijn, schijnen zij verder heel normaal. Alles lijkt in orde, alles schijnt ”zoals het hoort”.

Zij eten normaal – vaak heel bescheiden en gezond – , en ook verder gedragen zij zich heel normaal.

Maar er blijft het feit – en dit feit is niet te overzien – dat zij, gemeten aan hetgeen zij schijnbaar eten, te dik zijn.

Daar klopt iets niet.

Dwangmatig eten is vergelijkbaar met een verslaving; vaak ìs het een verslaving, met alle symptomen van een verslaving.

Een alles overheersende geestestoestand, die de mensen volledig in beslag neemt. Je omringt jezelf met potten snoep; je verstopt voedsel, in de auto, de keuken, de kelder; waar dan ook. Je eet stiekem buitenshuis, bijvoorbeeld als je boodschappen doet of auto rijdt.

Het eten beheerst je gedachten op alle mogelijke en onmogelijke momenten.

Soms heb je concentratieproblemen, omdat je vaak aan eten moet denken. Soms raak je midden in een gesprek de draad kwijt, omdat je plotseling aan eten denkt. Je laat je altijd inspireren door reclamefolders en -krantjes, en reclame op tv.

Je bent ook vaak in de keuken, bezig met eten. Je verzorgt graag de hapjes en drankjes voor de mensen in je omgeving, of voor mensen die op visite zijn. Je leest en bekijkt graag reclame over voedsel. Je gaat graag boodschappen doen.

Eten beheerst je, en is ook je grootste vriend. Eten is liefde, warmte. Eten is veiligheid, zekerheid.

Eten schenkt je troost, en helpt vaak tegen stress en frustraties. Iets lekkers in je mond stoppen geeft je een goed gevoel.

Ook hebben deze mensen de neiging alles en iedereen in hun omgeving onder controle te houden; alles te ”regelen”.

Vaak wordt het hier beschreven gedrag geheim gehouden. Soms zijn zelfs de partners of naaste familie hier van niet op de hoogte. Je hebt vaak zelf de illusie dat de mensen er niets van merken dat je heimelijk eet.

Je hebt al talloze keren geprobeerd af te vallen. Periodes van eten kunnen afgewisseld worden met periodes van een streng dieet, vaak gecombineerd met fanatiek sporten.

Ook is het nemen van laxeermiddelen sommigen niet vreemd, tot het weer uitbraken van eten aan toe.

En als het afvallen niet lukt, dan geef je de schuld aan een gebrek aan wilskracht, aan te weinig zelfbeheersing.

Dit is niet het geval! Als je geen honger hebt, en toch eet, dan geef je toe aan je verslaving; dat wil zeggen dat er een diepere behoefte bestaat waaraan je gehoor probeert te geven.

Diep verborgen, onder de vele lagen van het bewustzijn, is er een leemte, een probleem.
Een probleem dat je ongelukkig maakt en een behoefte veroorzaakt.

Het is een misvatting om te denken dat je ongelukkig bent omdat je dik bent.
Het is precies andersom. Je bent dik omdat je ongelukkig bent.

Ergens heb je een probleem. Nu is het zeer belangrijk om in te zien dàt je een probleem hebt; want veel mensen met een eetstoornis proberen het vaak krampachtig voor zichzelf te verbergen dat zij een probleem hebben.

Dit in te kunnen zien is de eerste stap op weg naar een oplossing. Acceptatie is een grote stap voorwaarts.

Mensen met eetbuien zijn zichzelf kwijt. Deze mensen hebben een totaal verkeerd beeld van zichzelf.

Dit zelfbeeld lijkt vaak op een perfecte, in de realiteit niet bestaande persoon. Deze mensen streven dan ook vaak naar perfectie.

Het beeld dat zij naar buiten toe proberen uit te dragen is, tenminste in hun eigen ogen, perfect. Natuurlijk is dit een illusie.

Deze ”perfecte” mensen zouden diep geschokt zijn als zij zich er van bewust waren hoe de buitenwereld over hen denkt. Zij zouden verbijsterd zijn, en gekwetst tot op het bot, als zij wisten hoe andere mensen hen zien.

Door dit streven naar perfectie zetten zij zichzelf onder een grote stress.

Dit monsterlijke streven naar perfectie bestond ooit uit prachtige karaktereigenschappen: nauwkeurigheid, nauwgezetheid, punctualiteit. Het is zaak dat deze mensen de weg naar zichzelf terugvinden…